İstanbul Mevlevihaneleri arasında günümüze en iyi biçimde ulaşan Galata Mevlevihanesi Beyoğlu’ndan Yüksekkaldırım’a inen Galip Dede Caddesi’nin hemen başındadır.Theophile Gautier, Edmondo de Amicis gibi İstanbul’a gelen batılı gezginlerin Beyoğlu Mevlevihanesi, Kulekapısı Mevlevihanesi diye sözünü ettiği Mevlevihane’nin bulunduğu yerde Bizans’ın St.Theodore Manastırı vardı.

Kasımpaşa Mevlevihanesi,Kasımpaşa Sururi Mahallesi Mevlevihane Sokağında bulunuyordu. Uzun yıllar harap ve perişan bir halde kalan, kendisine uzatılacak bir yardım elini bekleyen bu tarihi yapı ilgisizlikten yok olup gitmiş, günümüze yalnızca avlu kapısı gelebilmiştir.

Üsküdar, İmrahor semtinde Doğancılar’ın batısında yer alan Mevlevihane âstâne olmayıp, bir zaviyedir. Son yıllarda yapılan onarımlar sonunda bir bölümü camiye dönüştürülmüş ve yapı tüm özelliğini yitirmiştir. Bu Mevlevihane’nin diğerlerinden farklı bir konumu vardır.

İstanbul’dan Anadolu’ya giden dervişlerin konaklamaları için kurulmuştur. Galata Mevlevihanesi Postnişini Yeğen Ali Paşa’nın oğlu Numan Bey kendi evini semahaneye dönüştürmüş, bahçesine de diğer yapıları ekleyerek Mevlevihane’yi kurmuştur (1794). Sultan II.Mahmut Mevlevihane’yi yeni baştan yaparcasına onarmış (1834-1835), Sultan Abdülmecit’te yapı topluluğunun eksiklerini tamamlamıştır.

Beykoz’un nazlı prensesidir Kanlıca… Doğanın hiçbir nimetini esirgemediği mavi, yeşil, beyaz bir cümbüştür. Mavisini Boğaz’ın derin sularından, yeşilini sırtlarındaki Mihrabat Ormanı’ndan alır. Beyazı malum, dillere destan yoğurdu adıyla özdeş anılır nicedir. Şair Aydın Hatipoğlu ‘zehir yeşili bir resim’e benzetir semti. Ve devam eder; ‘Sen serin bir çizgisin, uçuk denizlerin zemherisinde, çeşmibülbül burgacında yükselip umuda huruç eden selçuki derviş.’

Beyoğlu, Galata'dan gelen hristiyanlarla yabancıların, elçilikler dolaylarına ve o zamanlar "Grand Rue de Pera" denilen İstiklal Caddesi boyunca yerleşmesiyle Avrupa kenti görünümünde bir yerleşme olarak ortaya çıktı.

Salatalık, ayva, incir  ve Çınaraltı. Çengelköy.

İstanbul'un en güzel manzaraya sahip semtlerinden biri. Şehrin içinde şehirleşmeden kalmış masalsı bir yer.

Eski zamanlarda yaşıyormuşsunuz hissi veren evleri, süpermarketlere, alışveriş merkezlerine yenilmemiş çarşısı ile huzur vaat eden boğaz vapurunun Üsküdar'dan önceki son durağı.

Anadoluhisarı, İstanbul boğazının Anadolu yakasında yer alır. Beykoz ilçesine bağlıdır ve Boğazın en şirin ve tarihi semtlerinden birisidir.

İsmini Yıldırım Beyazıt'ın yaptırdığı ve tarihi kaynaklarda "Güzelcehisar" başta olmak üzere, "Akçahisar", "Güzelhisar", "Gözlücehisar", "Yenicehisar" ve "Akhisar" olarak karşımıza çıkan bir kaleden alan Anadoluhisarı semti, birbirinden muhteşem doğal güzellikleriyle ve sinesinde barındırdığı eşsiz tarihi eserleri ile, bir çok değerli sanatcıya ilham kaynağı olmuş eşssiz güzellikte bir semtdir. Anadoluhisarına Güzelcehisar denmesinin sebebi, kalenin boğaz suları üzerinde çevresine uygun olarak yükselmesidir.

Rumelihisarı İstanbul Boğazının Rumeli yakasında yer alan şirin bir semtdir. İlçe olarak Sarıyer'e bağlı olan Rumelihisarı, kuzeyde Emirgan güneyde ise Bebek semtleri ile komşudur.

Rumelihisarı İstanbul Boğazında ki ilk Türk köyüdür. 1450 yılında ilk yerleşimin gerçekleştiği ve cami inşa edilip mezar yeri belirlenen köydür. Okunan mezar taşlarından en eskisi üzerinde 1451 tarihi vardır.

Boğaziçi'nin en eski Türk köyü olması nedeniyle sınırları geniş tutulmuş ve bu sınırlar 1940 yılına kadar korunmuştur. Zamanla yeni yerleşim birimlerinin oluşması üzerine sınırları daralmıştır. 1950 yılından itibaren, Levent, Akatlar, Eski Maslak yolu, Etiler ve Baltalimanı'nın bir kısmı Rumelihisarı'ndan ayrılmıştır. Levent, Akatlar ve Etiler Beşiktaş ilçesine bağlanırken, Baltalimanı ile Fatih Sultan Mehmet semtleri Sarıyer sınırları içersinde kalmıştır.